Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2025/508 E. , 2025/1158 K.</ul> "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2025/508 Karar No : 2025/1158 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı - ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : 2018 yılı emlak vergisi asgari metrekare birim değerinin tespitine ilişkin takdir komisyonu kararının ilgili kısmının iptali istemiyle açılan davada, karar verilmesine yer olmadığına hükmeden vergi mahkemesi kararının kesinleşmesi sonrası, davacı tarafından aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlaline sebep olduğu iddiasıyla yapılan bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesince 20/09/2023 tarih ve 2019/19733 başvuru numaralı karar ile adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine ve ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için kararın bir örneğinin yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesi üzerine yeniden yargılama neticesinde; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına ve yalnızca davacı lehine vekalet ücreti ödenmesine hükmeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idarenin yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yaptığı istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K: 2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiş, anılan iptal kararı uyarınca 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi 02/08/2024 tarih ve 32620 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yeniden düzenlenmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararına konu düzenleme uyarınca belli bir parayı içermeyen idari işlemler hakkında verilen kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı açık olduğundan ve Anayasa Mahkemesi kararının gerekçesinde belli bir parayı içermeyen idari işlemlerin temyizine ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmadığı da görüldüğünden, anılan kararların temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılmıştır. Nitekim, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine ilişkin yeni düzenlemede de salt idari işlemler için bu hususa aykırı bir düzenleme yapılmadığı görülmektedir. Bu durumda, idari işlem niteliğindeki 2018 yılı emlak vergisi asgari metrekare birim değerinin tespitine ilişkin takdir komisyonu kararının ilgili kısmının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına ve yalnızca davacı lehine vekalet ücreti ödenmesine hükmeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idarenin yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yaptığı istinaf başvurusunun reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 08/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi. </body></html>