Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/2358 E. , 2025/596 K.</ul> "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/2358 Karar No : 2025/596 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Dış Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "mutfak bezi" ticari tanımlı eşyaya ilişkin olarak beyan edilip tahakkuk ettirilerek ödenen gümrük, ilave gümrük ve katma değer vergilerine karşı İstanbul Gümrük ve Dış Ticaret Bölge Müdürlüğü'ne 20/12/2021 tarihinde yapılan başvurunun kesin olmayan cevapla reddine dair işlemin iptali ve fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faizi ile birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, 474 sayılı Gümrük Giriş ve Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanlığına verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde bir vergi olduğu, T.C Anayasası'nın 73. maddesinde ifadesini bulan "verginin yasallığı ilkesi''ne aykırılık bulunmadığı gibi, anılan Kanun'da Cumhurbaşkanlığınca vergi oranlarında yapılabilecek değişikliğin aşağı ve yukarı sınırlarının da açıkça gösterilmiş olması karşısında, vergi hukukunun genel ilkelerinden olan "verginin belirliliği ilkesi"ne de aykırılık taşımadığı, sadece mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğindeki ilave gümrük vergisinin ek mali yükümlülük veya ticaret politikası savunma araçlarından biri olan korunma önlemi olarak değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması Eki Korunma Tedbirleri Anlaşması uyarınca belirlenen soruşturma kural ve prosedürlerine tabi bulunmayan Cumhurbaşkanı Kararı unsurlarının ülkemizin taraf olduğu uluslararası anlaşmalar ile ulusal mevzuata aykırılık taşımadığı, dava konusu işlemin ilave gümrük vergisinden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerine isabet eden kısmına gelince; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinde, 18/07/2021 tarih ve 7333 sayılı Kanunun 13. maddesiyle yapılan değişikliğin, olaydaki başvurunun 211. madde kapsamında değil, 197. ve 242. madde kapsamında yapılması nedeniyle uygulanamayacağı, ithalatta gözetim uygulaması nedeniyle idari makamlarca çıkarılan genelge ve tebliğlerin talimatları doğrultusunda, ithal edilen eşyanın faturasında yer alan birim kıymetinin, referans kıymete yükseltilmesi ve aradaki kıymet farkı yurt dışı gideri olarak beyan edilmesi suretiyle vergi tahakkuk ettirildiği, eşyanın gümrük kıymetinin satış bedeli yöntemine göre belirlenen fiyat olduğu, bu haliyle uyuşmazlıkta kanunen alınmaması gereken bir verginin söz konusu olduğu, dava konusu işlemin gözetim uygulamasından kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; fazla alınan tutarın 4458 sayılı Kanun'un 216. maddesi uyarınca tecil faiziyle iadesinin icap ettiği gerekçesiyle dava konusu işlemin gözetim uygulamasından kaynaklanan kısmının iptaline ve 127.943,00-TL katma değer vergisi ile 128.583,00-TL gümrük vergisinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek olan tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine, dava konusu işlemin ilave gümrük vergisinden kaynaklanan kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, beyannamenin tescil edildiği tarihte beyannameye ihtirazi kayıt konulmaması veya davalı idareye ihtirazi kayıt dilekçesi verilmemesi nedeniyle, söz konusu beyannameyle yapılan beyanın davacıyı bağladığı, yani ihtirazi kaydın bulunmaması nedeniyle beyanın bağlayıcı olduğu, davacının ihtirazi kayıt koymadan kendi beyanına itiraz edemeyeceği gibi dava açamayacağı, uyuşmazlık konusu beyannameye ihtirazi kayıt konulmaması nedeniyle bakılan davanın esasının incelenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kabule ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra davanın reddine, davacının istinaf başvurusunun ise reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Beyanname muhteviyatı eşyanın gözetim değil emsal-referans kıymet uygulamasına tabi tutulduğu, eşyanın kıymetinin İstanbul Tekstil ve Konfeksiyon İhracatçı Birliklerinin belirlediği referans kıymet esas alınarak usul ve yasaya aykırı bir şekilde belirlendiği, referans kıymetin dış ticaret politikası önlemi kapsamında bir uygulama olmadığı, 211. maddedeki değişiklikten etkilenmeyeceği, davacının beyanı olmaksızın idarenin keyfi uygulaması kapsamında kanuni veya ikincil bir düzenleme olmaksızın tahsil edilen vergilerin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. </body></html>