Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2024/3305 E. , 2025/48 K.</ul> "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No:2024/3305 Karar No:2025/48 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Elektrik İletim A.Ş. (...) VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Elektrik Dağıtım A.Ş. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Dağıtım lisansı sahibi davacı şirket tarafından, 15/08/2014 tarihine kadar davalı TEİAŞ tarafından tahsil edilen sistem kullanım ceza faturası bedellerinin iadesi istemiyle yapılan 15/08/2014 tarihli başvurusunun cevap verilmemek suretiyle (zımnen) reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen kararda, Dairemizin 03/04/2024 tarih ve E:2023/2240, K:2024/1635 sayılı kısmen onama kısmen bozma kararının bozulan kısmına uyularak bu kısım yönünden verilen kararda; Davacı şirket ile TEİAŞ arasında dava konusu faturada "reaktif enerji sınır değerinin aşılması" ihlâline esas alınan Tatvan trafo merkezi için iletim sisteminin kullanımı açısından kurulması gerekli akdî ilişkinin kurulduğu, fatura ekinde yer alan reaktif kapasite aşımı ihlâline ilişkin "Ceza Muhteviyat Çizelgesi"nde, Sistem Kullanım Anlaşması'ndan farklı olarak, kullanıcı tarafından TEİAŞ'a ödenmesi gereken ceza kısmında "28/05/2014 tarih ve 29103 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Şebeke Yönetmeliği kapsamında cezai işlem Geçici 7. madde uyarınca değerlendirmeye alınmıştır." notunun yer aldığı ve uygulanacak oranın ise %20 olarak belirtildiği, dava konusu faturada, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 9. maddesinde belirlendiği şekliyle, kullanıcının o ayki sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin %0,5'i üzerinden değil, Elektrik Şebeke Yönetmeliği'nin Geçici 7. maddesi uyarınca %20'si üzerinden hesaplama yapıldığı; Elektrik Şebeke Yönetmeliği'nin "Reaktif enerji cezası" başlıklı Geçici 7. maddesinin Dairemizin 18/02/2015 tarih ve E:2014/2924 sayılı kararıyla yürütmesinin durdurulmasına, 15/11/2018 tarih ve K:2018/3202 sayılı kararıyla da iptaline karar verildiği, düzenlemenin iptali ile birlikte hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, dolayısıyla sözleşmeden kaynaklanan bir cezaî şart niteliğinde olan "reaktif enerji sınır değerlerini aşan kullanıcılar aleyhine yaptırım uygulanmasına" ilişkin olarak iptal edilmiş Yönetmelik düzenlemesine göre hareket edilemeyeceği, mevcut sözleşme hükümlerinin esas alınması gerektiği; Mayıs 2014 dönemine ilişkin faturanın 01-27 Mayıs 2014 dönemine ilişkin kısmının Bulanık trafo merkezi dışındaki kalan trafo merkezleri yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmakla birlikte, dava konusu ceza faturasının bir bütün olarak "Mayıs 2014 dönemi Sistem Kullanım Ceza Ücreti"ne ilişkin tutarı içerdiği, konusunun ve içeriğinin ayrılamadığı görüldüğünden, tahsil edilen fatura tutarının iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; Haziran 2014 dönemine ilişkin olarak ise hukuka aykırı olarak düzenlenen sistem kullanım ceza faturası uyarınca tahsil edilen tutarın iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin bu kısmında da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle Mayıs ve Haziran 2014 dönemlerine ilişkin kısmı yönünden hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, Mayıs ve Haziran 2014 dönemlerinde davacıyla sözleşme imzalanmış olduğu, Yönetmeliğin iptal edilmesinin iptalden sonraki işlemler yönünden sonuç doğuracağı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden verilen temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davalının temyiz isteminin reddine, 2. Dava konusu işlemin Mayıs ve Haziran 2014 dönemine ilişkin kısmının yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali yolundaki ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 08/01/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. </body></html>