Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/7611 E. , 2025/890 K.</ul> "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/7611 Karar No : 2025/890 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı/ANKARA (... İdaresi Başkanlığı) VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ...Bankası Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, organize sanayi bölgelerinde kiracı olduğu 2015 ila 2020 yıllarında vergi sorumlusu olarak organize sanayi bölgeleri adına yapılan kira ödemeleri üzerinden hesaplanarak davalı idareye ödenen toplam 1.711.757,22 Türk Lirası tutarında gelir vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair ...tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile kesilen tutarın tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun 12. maddesinde, bölge ortak mülklerinin kira ve hizmet gelirlerinin organize sanayi bölgelerinin gelirleri arasında sayıldığı, aynı Kanun'un 21. maddesinde, Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliğinin, bu Kanun'un uygulanması ile ilgili işlemlerde her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğunun hükme bağlandığı, her ne kadar Organize Sanayi Bölgeleri dernek olarak kabul edilmek suretiyle kira ödemelerinden tevkifat yapılmış ise de tüzel kişiliklerinin mevcut olduğu, faaliyet alanlarının ve vergilendirmeyle ilgili muaflıklarının 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu ile düzenlendiği ve dernek statüsünde olmadıkları, öte yandan, Organize Sanayi Bölgesi'ne yapılan kira ödemeleri 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda tevkifat yapılması gereken ödemeler arasında sayılmadığı dikkate alındığında ortada açık bir vergilendirme hatası bulunduğu sonucuna varıldığından tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği, öte yandan, 213 Vergi Usul Kanunu'nun 112.maddesinin 4.fıkrasında fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş ve ödenen verginin tecil faizi ile birlikte iadesine hükmedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacıdan fazla ve yersiz olarak tahsil edilen bir vergi bulunmadığından tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. (X)-KARŞI OY : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116 ilâ 118, 122 ve 124. maddelerinde yer alan kurallar uyarınca, düzeltme ve şikâyet yoluna başvurulabilmesi için ileri sürülen hatanın hukuki yorum gerektirmeyecek şekilde açık ve net olarak belirlenebilmesi gerekmektedir. Bakılmakta olan davada, organize sanayi bölgesinde kiracı olan davacının, organize sanayi bölgeleri adına yapılan kira ödemeleri üzerinden yaptığı ve ödediği gelir vergisi kesintilerinin iadesi talebiyle yaptığı şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen tutarların yasal faiziyle iadesi istemiyle açılmıştır. Uyuşmazlığın çözümü, söz konusu ödemelerin ilgili yasa kuralları yorumlanarak tevkifata tabi tutulacak nitelikte olup olmadığı, 4562 sayılı Kanunda, Kanunun uygulanması ile ilgili tanınan muafiyet kapsamının belrlenmesi hususlarının, düzeltme ve şikayet kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin açıklığa kavuşturulmasına bağlıdır. Bu durum hukuki yorum gerektirir. Davacı tarafından ileri sürülen iddiaların, ancak süresi içerisinde açılan davada incelenmesi mümkündür. Dolayısıyla, hukuki ihtilaf niteliğindeki dava konusu uyuşmazlık vergilendirme hatası kapsamında incelenemez. Bu bakımdan, Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum. </body></html>