Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2024/3943 E. , 2024/5495 K.</ul> "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/3943 Karar No : 2024/5495 YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI Davacı ... vekili Av. ...tarafından, 4305 sayılı Varlık Vergisi Kanunu'na istinaden müvekkilinin murisinden 1943 yılında tahsil edilen 10.260 Lira varlık vergisinin hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle ... Başkanlığı'na karşı açılan davada; İstanbul 8. Vergi Mahkemesinin 25/06/2024 tarih ve E:2024/1083, K:2024/1243 sayılı kararıyla yetkili vergi mahkemesinin saptanması için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca Danıştay'a gönderilen dava dosyası incelenerek işin gereği düşünüldü: Dosyanın incelenmesinden, davacının 4305 sayılı Varlık Vergisi Kanunu'na istinaden davacının murisinden 1943 yılında tahsil edilen 10.260 Lira varlık vergisinin hesaplanacak faiziyle birlikte birlikte iadesi istemiyle açılan davada, Ankara 5. Vergi Mahkemesinin 06/06/2024 tarih ve E:2024/426, K:2024/629 sayılı kararıyla; davacının murisinin ilgili dönemde Mahmutpaşa/İSTANBUL adresinde ayakkabı ticareti faaliyeti yürüttüğü, söz konusu faaliyet için kiralamış olduğu dükkandan kaynaklı olarak kendisinden 4305 sayılı Varlık Vergisi Kanunu uyarınca 1943 yılında 10.260 Lira tahsil edildiği, davacı tarafından mezkur vergilendirme işleminin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla ödenen tutarın hesaplanacak faizi ile birlikte kendisine ödenmesi talebiyle 29/02/2024 tarihinde Gelir İdaresi Başkanlığı'na yapılan başvurunun zımnen reddedilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı, davacının murisinin işyerinin İstanbul ilinde olduğu ve vergi borçlarının tahakkuk ve tahsilatının Maliye Vekaleti İstanbul Vilayeti Yenicami Maliye Tahsil Şubesince yapıldığı anlaşıldığından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’un 37. maddesinin (a) bendi gereğince işbu davanın görüm ve çözümünde İstanbul Vergi Dairesi Deftardarlığı'nın yargı çevresi bakımından bağlı bulunduğu İstanbul Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddedilerek dosyanın İstanbul Vergi Mahkemesine gönderildiği, İstanbul 8. Vergi Mahkemesinin 25/06/2024 tarih ve E:2024/1083, K:2024/1243 sayılı kararıyla; Ankara 5. Vergi Mahkemesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’un özel yetkiye ilişkin 37. maddesinin (a) bendi gereğince yetki ret kararı verilerek dosya Mahkemelerine tevzi edilmiş ise de söz konusu özel yetki kuralının (şikayet başvurusunun reddine dair işlemlerde vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren dairenin bulunduğu yerdeki mahkemenin yetkili olması) sadece 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca işletilen düzeltme ve şikayet başvuru usulünde geçerli olduğu, dava konusu olaydaki başvurunun düzeltme veya şikayet başvurusu olmadığı, nitekim davalı idareye yapılan ...tarih ve ... sayılı başvuruda açıkça 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında başvuruda bulunulduğunun belirtildiği, bu nedenle özel yetki kuralının uygulanamayacağı, anılan kanun hükmü gereği dava konusu işlemi tesis eden idarenin bulunduğu yerdeki mahkemenin yetkili olduğu, dava konusu zımni ret işlemini tesis eden davalı Gelir İdaresi Başkanlığı'nın Ankara ilinde bulunduğu, bu sebeple 2577 sayılı Kanun'un 37. maddesinin (d) bendine göre uyuşmazlık konusu işlemi tesis eden Gelir İdaresi Başkanlığı'nın bulunduğu yer vergi mahkemesi olan Ankara Vergi Mahkemesi'nin uyuşmazlığı çözmeye yetkili Mahkeme olduğu anlaşıldığından, bakılan dosyanın Ankara 5. Vergi Mahkemesi'nin yetkisizlik kararı üzerine Mahkememize tevzi edilmiş olması sebebiyle, yetkili mahkemenin belirlenebilmesi için dosyanın Danıştay Başkanlığı'na gönderildiği anlaşılmıştır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Vergi Uyuşmazlıklarında Yetki" başlıklı 37. maddesinin (a) bendinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen yerdeki vergi mahkemesinin vergi uyuşmazlıklarında yetkili mahkeme olduğu hükme bağlanmıştır. Dosyanın incelenmesinden, davacının murisinden 4305 sayılı Varlık Vergisi Kanunu uyarınca 1943 yılında 10.260 Lira varlık vergisi tahsil edildiği, davacı tarafından söz konusu vergilendirme işleminin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla ödenen tutarın hesaplanacak faiziyle birlikte kendisine ödenmesi talebiyle 29/02/2024 tarihinde Gelir İdaresi Başkanlığı'na yapılan başvurunun zımnen reddedilmesi üzerine ödenen varlık vergisinin hesaplanacak faiziyle birlikte kendisine ödenmesi istemiyle davanın açıldığı, dava konusu verginin tahakkuk ve tahsilatının Maliye Vekaleti İstanbul Vilayeti Yenicami Maliye Tahsil Şubesince yapıldığı anlaşıldığından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’un 37. maddesinin (a) bendi gereğince işbu davanın görüm ve çözümünde İstanbul Vergi Dairesi Deftardarlığı'nın yargı çevresi bakımından bağlı bulunduğu İstanbul Vergi Mahkemesinin uyuşmazlığın çözümünde yetkili olduğu sonucuna varılmıştır. Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 37. maddesinin (a) bendi gereğince, uyuşmazlığı çözümlemekle İstanbul Vergi Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, kararın uyuşmazlığı çözümlemekle yetkili kılınan İstanbul Vergi Mahkemesince ilgili mahkeme ve taraflara tebliğine, 22/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. </body></html>