<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2"><b><font face="Verdana" size="2">Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2020/3899 E.  ,  2024/4917 K.</font></b></ul><br> <b><font face="Verdana" size="2">"İçtihat Metni"</font></b><p align="justify"><font face="Verdana" size="2"> T.C.<br> D A N I Ş T A Y<br>ONÜÇÜNCÜ DAİRE<br>Esas No:2020/3899<br>Karar No:2024/4917<br><br>TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.<br>VEKİLİ: Av. ...<br><br>KARŞI TARAF (DAVALI) :... Kurumu <br>VEKİLİ: Av. ...<br><br>İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.<br><br>YARGILAMA SÜRECİ:<br>Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2019 yılı Yenilenebilir Enerji Destekleme Mekanizması (YEKDEM) kapsamında şirketlerine ait elektrik enerjisi üretim tesisi için yerli katkı ilave fiyat desteğinden yararlanma istemiyle yapılan başvurunun, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul) ... tarih ve...sayılı kararıyla... tarihinde yayımlanan ... listesinin davacı şirkete ilişkin yerli aksam ilave fiyatı kısmının boş bırakılması suretiyle reddine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.<br> <br>İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; üretim tesisinin yalnızca lisans alındığı tarihteki kapasitesini kapsamadığı, 5 yıllık süre içerisinde yahut bu süre geçtikten sonra meydana gelecek kapasite artışları hakkında da yenilenebilir enerji kaynaklarının belgelendirilmesi ve desteklenmesinde aranan şartların taşınması durumunda yerli katkı ilave fiyatının uygulanabileceği;<br>Davalı idarece "..." üretim tesisinin ayrı bir üretim tesisi olduğu, ayrı bir üretim tesisi olarak ayrı bir üretim lisansı alması gerektiği, bu nedenle tek bir üretim lisansına sahip davacı şirkete ait üretim tesisinde yapılan kapasite artışlarının geçici kabul tarihlerinin üretim tesisinin işletmeye giriş tarihini ileriye götürmeyeceği iddia edilmiş ise de, konuya ilişkin mevzuatın amacının açıkça yerli sanayiyi ve üretimi desteklemek, yerli sanayinin bilgi birikimi ve teknolojik yeterliliğini artırmak olduğu, yine "..." üretim tesisinin "..."den ayrı ve bağımsız bir üretim tesisi niteliği arz etmesi karşısında, "..." rüzgar elektrik üretim tesisi bünyesinde yer alan "..." elektrik üretim tesisinin 2019 yılında yerli katkı ilave fiyatından yararlanma istemiyle yaptığı başvurunun, tesisin işletmeye girdiği 2015 yılı göz ardı edilerek, "..." üretim tesisinin işletmeye giriş tarihi olan 2012 yılı esas alınarak 5 yıllık sürenin tamamlandığından bahisle yerli katkı ilave fiyatından yararlanacak şirketler listesinde davacının ismine yer verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.<br>Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.<br><br>Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince, dava konusu uyuşmazlığın, davacı şirkete ait elektrik enerjisi üretim tesisinde yapılan kapasite artışı sonucunda bu tesisin 2019 yılı için yerli katkı ilave fiyat desteğinden faydalandırılıp, faydalandırılmayacağından kaynaklandığı;<br>5346 sayılı Kanun'un 6/B maddesi ile Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci fıkrasında yer alan düzenlemeler birlikte incelendiğinde, yerli ürün kullanımına bağlı olarak yerli katkı ilave fiyatından faydalanabilmek için üretim tesisinin 31/12/2015 tarihinden önce işletmeye girmesi ve birden fazla tesiste faaliyet yürütebilmek için her bir tesis için ayrı ayrı lisans alınması gerektiği, mevzuatta daha önce lisans verilmiş üretim tesisleri bakımından bu tesislerde sonradan yapılan kapasite artışlarının, ayrı bir tesis olarak kabul edilmesi gerektiğine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşıldığı belirtilerek;<br>Bu kapsamda,... tarih ve... sayılı üretim lisansı kapsamında 30/01/2012 tarihinde tamamlanarak işletmeye giren davacı şirkete ait tesiste 26/06/2015 tarihinde geçici kabulü yapılan kapasite artışlarının, yeni bir tesis olma özelliğini taşımadığı, 30/01/2012 tarihinde tamamlanmış olan ve... tarih ve ... sayılı üretim lisansına ait üretim tesisi kapsamında yer aldığı;<br>Bu itibarla, söz konusu kapasite artışı sonrasında 26/06/2015 tarihinde işletmeye girmiş olan davacı şirkete ait ...RES projesinden dolayı, yerli katlı ilave fiyat desteğinden faydalanılması hukuken mümkün olmadığından davacı şirket hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.<br>Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen davanın reddine karar verilmiştir.<br><br>TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Davacı tarafından, ... RES'te yapılan kapasite artışı sonrasında devreye alınan ... RES'in ayrı bir tesis olarak kabul edilmesi gerektiği, bu tesisin geçici kabulünün yapıldığı 2015 yılından itiraren yerli katkı ilave fiyat desteğinden yararlanılması gerektiği, kaldı ki söz konusu tesisin 2015, 2016, 2017 yıllarında bu destekten yararlandığı, 2018 ve 2019 yıllarında bu destekten şirketlerinin yararlandırılmamasının hukuka aykırı olduğu, 5346 sayılı Kanun'a eklenen 6/C maddesi gereğince 14/02/2019 tarihinden önce yapılan lisans tadilleri sonucunda işletmeye giren kapasite artışlarının YEKDEM'den yararlanabileceği, ek kapasite verilmesi nedeniyle inşa edilecek tesisin ayrı bir sayaçla sisteme bağlanması halinde ayrı bir tesis gibi değerlendirilmesinin mümkün olduğu ileri sürülmüştür. <br><br>KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.<br><br>DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.<br><br>TÜRK MİLLETİ ADINA<br>Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:<br><br>HUKUKİ DEĞERLENDİRME:<br>Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.<br>Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.<br><br>KARAR SONUCU:<br>Açıklanan nedenlerle;<br>1. Davacının temyiz isteminin reddine,<br>2.Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılarak esastan incelenen davanın reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin...tarih ve E:... K:...... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın ONANMASINA, <br>3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,<br>4.Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, <br>5.2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. <br><br><br><br></font></p></body></html>

resim