Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/6319 E. , 2024/5379 K.</ul> "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/6319 Karar No : 2024/5379 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Turizm İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, 31/08/2007 tarihinden itibaren sahibi olduğu ve 01/02/2008 tarihinden itibaren de kiraladığı fabrika binası niteliğindeki satılan taşınmaza ilişkin taşınmaz satış kazancının bir kısmını 2016 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde istisna olarak beyan ettiği, söz konusu taşınmazın kira geliri elde etmek amacıyla alındığı ve satış tarihine kadar da kiralama suretiyle değerlendirdiği, bu durumun şirketin taşınmaz kiralaması ile uğraştığına karine teşkil edeceğinden taşınmaz satışından elde edilen kazancın 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca istisnadan yararlanamayacağı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin taşınmazı kiraya vermek amacıyla aldığı ve faaliyet konusunun taşınmaz ticareti ile kiralaması olduğuna ilişkin hukuken itibar edilebilir somut tespit bulunmadığı, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas olduğu, ihtiyaç veya yatırım amaçlı alınan bir taşınmazın sonradan kiraya verilmesinin şirketin faaliyetinin taşınmaz kiralaması olduğunu göstermeyeceği, kira gelirinin şirketin cirosuna göre düşük kaldığı dolayısıyla esas faaliyet konusunun taşınmaz ticareti ve kiralaması olmayan bir şirketin atıl olarak durmakta olan bir taşınmazını kiraya verdikten sonra söz konusu taşınmazı satması halinde taşınmazın elden çıkarılmasından doğan kazancın istisnadan yararlanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun istisnaları düzenleyen 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) işaretli alt bendinde, kurumların en az iki tam yıl süreyle aktiflerinde yer alan taşınmazların atışından doğan kazançlarının %75'lik kısmının kurumlar vergisinden müstesna olduğu, dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Taşınmaz satış kazancı istisnasına yönelik 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun istisnaları düzenleyen 5. maddesinin 1. fıkrasında yer alan tüm şartları taşıdıkları belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi. </body></html>