Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2024/3148 E. , 2024/4611 K.</ul> "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/3148 Karar No : 2024/4611 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı-... VEKİLİ : Av.... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnşaat Gayrimenkul Otomotiv Turizm Tarım Gıda Tekstil Kozmetik Kuyumculuk Hayvancılık İth. İhr. San. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... İcra Müdürlüğü'nce açılan ihale ile satın aldığı Mersin İli, Mezitli İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, ... ada, ... parsel nolu taşınmazda bulunan ... nolu bağımsız bölüm için 25/09/2020 tarihinde %18 oranında ödenen katma değer vergisinin % 1'i aşan kısmının iptali ile fazladan ödenen 59.500,00-TL tutarındaki katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davacının istinaf başvurusunu kabul edip, Mahkeme kararını kaldırarak, davayı kabul eden ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'in açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K: 2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir. Anılan kararda, ilk kez bölge idare mahkemesince davacı aleyhine bir hüküm kurulması durumunda temyiz yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği değerlendirilmesinde bulunulmuş ise de bu değerlendirmenin "tutarı itibarıyla önemsiz olduğu kabul edilemeyecek" davalar bakımından yapıldığı ve nitekim, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine ilişkin yeni düzenlemede de Bölge İdare Mahkemelerinin temyize tabi kaldırma kararları için parasal değer belirlenirken alt sınır olarak Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihindeki tek hakim sınırının esas alındığı görülmektedir. Bu durumda, konusu Kanunda belirtilen sınırın altında kalan, icra müdürlüğünce açılan ihale ile satın alınan taşınmaz için %18 oranında ödenen katma değer vergisinin % 1'i aşan kısmının iptali ile fazladan ödenen 59.500,00-TL tutarındaki katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu kabul eden ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenmesine olanak bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 30/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi. </body></html>