Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2023/1524 E. , 2025/571 K.</ul> "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/1524 Karar No : 2025/571 TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ... Maddeler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... 2- (DAVALI): ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Boya, vernik ve lak toptan ticareti faaliyetiyle iştigal eden davacının 2016 ve 2017 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarıyla, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listede yer alan 38.01 pozisyonunda olay tarihinde yürürlükte bulunan haliyle maktu vergi oranı "sıfır" olarak belirlenen "kolloidal grafit" ticari tanımlı eşyanın ithal edilip, daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olarak 27.10 pozisyonunda satıldığı ve bu durumu gizlemek amacıyla muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 2016 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından 2016 ve 2017 hesap döneminde ithal edilen ve 27/03/2018 tarihine kadar özel tüketim vergisine tabi olmayan 38.01 pozisyonundaki "kolloidal grafit" ticari tanımlı eşyanın, yapısal olarak içeriğinde dağılmış grafit içeren mineral yağ çözeltisi olduğu ve %98’lik kısmının mineral yağdan oluştuğu, eşya içinde yer alan grafitin zamanla dibe çökmesinin fiziksel olarak kaçınılmaz olduğu, sanayi ve imalatta geniş kullanım alanı olan ve özel tüketim vergisine tabi olan mineral yağ ve türevlerinin vergisi ödenmek suretiyle yüksek maliyete katlanarak ithal edilmesi ve piyasaya sürülmesi yerine, özel tüketim vergisine tabi olmayan 38.01 pozisyonunda ithal edilen kolloidal grafitin ayrıştırılması suretiyle elde edilen mineral yağ ve türevlerinin sanayi sektöründe faaliyet gösteren firmalara satıldığı, davacı şirket tarafından mal satışı yapılan ... Petrol Kimya Gıda Hayvancılık Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu, ayrıca, ilgili odalar tarafından gönderilen yazılarda kolloidal grafitin içerisinde bulunan grafit tozu parçacıkları nedeniyle herhangi bir araçta motor yağı olarak kullanılamayacağının belirtilmesine rağmen, davacı şirketten mal alışı yapanlar nezdindeki karşıt tespitlerde “motor yağlaması ve temizlenmesi ile damperli dorselerin hidrolik sistemleri, tır ve yarı römorkların temizliğinde” kullanıldığının belirtildiği hususları göz önünde bulundurulduğunda, davacı şirket tarafından “kolloidal grafit” olarak düzenlenen tüm faturaların muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge olarak kabul edilmesinin gerektiği, bu durumda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden, davacı şirket tarafından satışı yapılan kolloidal grafitin içeriğinde bulunan mineral yağa isabet eden kısmına ilişkin olarak 27.10 pozisyonda maktu vergi oranı üzerinden hesaplanarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık; davacı tarafından yapılan satışların muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesinin, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesini gereken eylemler arasında yer almadığı ve inceleme raporundaki tespitlere dayanılarak ceza kesilmesi anılan düzenlemenin amacına uygun düşmediğinden, olayda yasal koşulları gerçekleşmeksizin kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, vergi tekniği ve inceleme raporlarının varsayıma dayalı olduğu, ithal edilen eşyanın kaçak akaryakıt olarak satıldığının somut olarak ortaya konulamadığı, satış faturalarının gerçeği yansıttığı, satış sonrasında alıcıların kullanım alanlarının kendilerince takip edilmesinin mümkün olmadığı, eksik incelemeye dayalı olarak tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı; davalı idarece, davacı tarafından düzenlenen faturalar muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğundan, davanın özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının da reddi gerektiği ileri sürülmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu kararın, özel tüketim vergileri ile üç kat vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olduğu; özel usulsüzlük cezalarına ilişkin kısmının ise, vergi oranı farklılığının faturalarda gösterilmesi gereken meblağ farkını etkilemeyeceğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde yer alan yasal koşullar oluşmadığından, kararın anılan kısmında sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmadığı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY: Boya, vernik ve lak toptan ticareti faaliyetiyle iştigal eden davacının 2016 ve 2017 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarıyla, Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listede yer alan 38.01 pozisyonunda olay tarihinde yürürlükte bulunan haliyle maktu vergi oranı "sıfır" olarak belirlenen "kolloidal grafit" ticari tanımlı eşyanın ithal edilip, daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olarak 27.10 pozisyonunda satıldığı ve bu durumu gizlemek amacıyla muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 2016 yılının Ocak ilâ Ağustos aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. İLGİLİ MEVZUAT : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde, verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerine ilişkin hüküm fıkrası, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir. Kararın, özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idarenin temyiz istemine gelince; Yukarıda yer verilen Kanun hükmüne göre, özel usulsüzlük kabahati oluşması için fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen belgelerde gerçek meblağlardan farklı meblağlara yer verilmesi fiillerinden birinin işlenmesi gerekmektedir. Dosyanın incelenmesinden, dava konusu özel usulsüzlük cezasının, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listedeki malların daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak satılması suretiyle daha az tutarda vergi ödendiğinden bahisle kesildiği anlaşılmış olup; uygulanacak vergi oranının değişmiş olması, söz konusu faturalardaki meblağın eksik beyan edildiğini göstermeyeceği gibi, aksinin kabulü maddenin getiriliş amacına da uygun düşmediğinden, dava konusu olayda ceza kesilmesini gerektiren yasal koşulların oluşmadığı sonucuna varılmış olup, temyize konu kararın anılan kısmında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. Kararın, özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idarenin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 4. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan ve davacı tarafından peşin yatırılan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2025 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. (X) KARŞI OY : Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup; temyize konu kararın özel usulsüzlük cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idarenin temyiz isteminin reddi ve anılan hüküm fıkrasının da onanması gerektiği oyu ile, karara katılmıyorum. </body></html>