<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2"><b><font face="Verdana" size="2">Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2024/91 E.  ,  2025/751 K.</font></b></ul><br> <b><font face="Verdana" size="2">"İçtihat Metni"</font></b><p align="justify"><font face="Verdana" size="2"> T.C.<br>D A N I Ş T A Y<br> DÖRDÜNCÜ DAİRE <br>Esas No : 2024/91<br>Karar No : 2025/751 <br><br>TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi <br>VEKİLİ : Av. ...<br><br>KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı<br>VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...<br><br>İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. <br><br>YARGILAMA SÜRECİ :<br>Dava konusu istem: Atık işleme tesisi bulunan davacı şirket tarafından tesise kabul edilen tehlikeli atık çamurlar ile tesiste işlenen kurutulmuş çamurlardan oluşan bakiye atıkların ilgili geri kazanım/bertaraf tesislerine gönderilmediğinden bahisle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 20. maddesinin (v) bendi uyarınca 1.106.367,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.<br> İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davaya konu tesisin 2019 yılı Eylül ayı itibariyle tehlikeli madde içeren çamur kabulü yapmaya başladığı ve kabulü yapılan atıklardan ilk defa 2020 yılı Mart ayında kurutma işlemi yapılarak "Kurutulmuş tehlikeli atık çamuru" oluşturulduğu, mevzuat hükümleri gereği bu atıkların en geç 2020 yılı Eylül ayı itibariyle lisanslı tesislere gönderilmesi gerektiği halde davacı şirket tarafından bunun gerçekleştirilmediği; her ne kadar, davaya konu tesisin Mersin Büyükşehir Belediyesi Zabıta Dairesi Başkanlığı tarafından 15/05/2020 tarihinde kapatılması nedeniyle bu durumun engellenmiş olduğu iddia edilmişse de, 08/09/2020 tarihli denetim tutanağında; davacı şirketin mevcut atıkların atık ilave tesislerine gönderilmesi için uyarıldığı ve Mersin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün ... tarih ve E... sayılı yazısıyla da davacı şirkete mevcut atıkların atık ilave tesislerine gönderilmesi için bir aylık süre verildiği, ancak davacı şirket tarafından bu süreler içerisinde dahi herhangi bir işlem yapılmadığı nazara alındığında söz konusu iddiaya itibar edilmediği; ilgili mevzuat hükümleri uyarınca, atık işleme tesisi olarak faaliyet gösteren ve tesise kabul ettiği tehlikeli atık çamurları ile bakiye atıklarını ilgili geri kazanım/bertaraf tesislerine göndermeyen davacı şirketin atık yönetimini sağlamadığı ve atık işleme tesisi yükümlülüklerini yerine getirmediği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. <br>Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.<br> Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.<br><br>TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Atık toplama ve diğer faaliyetlerine ilişkin izinlerinin mevcut olduğu, mülk sahibinin kötü niyetli şikayeti üzerine iş yerinin mühürlendiği; mühürlenen sürede iş yerine girilip atıkların tahliye edilemediği, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.<br><br>KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.<br><br>TETKİK HÂKİMİ : ...<br>DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.<br><br>TÜRK MİLLETİ ADINA<br>Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:<br><br>İNCELEME VE GEREKÇE :<br>Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.<br>Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.<br><br>KARAR SONUCU :<br> Açıklanan nedenlerle;<br>1. Temyiz isteminin reddine,<br>2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, <br>3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,<br>4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.<br><br></font></p></body></html>

denetim