Karar İçeriği

<html><head><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"></head> <body leftmargin="25" topmargin="20" font face="Verdana" size="2">Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2024/689 E. , 2025/6679 K.</ul> "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/689 Karar No : 2025/6679 DAVACI : ... Turizm Reklamcılık İthalat İhracat Limited Şirketi VEKİLİ : Av.... DAVALI : ... Bakanlığı VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ... DAVANIN_KONUSU :28/12/2023 tarihli, 32413 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Konutların Turizm Amaçlı Kiralanması Faaliyetlerinin Düzenlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 2. maddesindeki “konutların niteliklerine”, 4. maddesinin (ğ) fıkrasındaki “yüksek nitelikli konuttta” ve aynı maddesinin (ı) fıkrasındaki “yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan” ibarelerinin iptali istenilmektedir. DAVACININ İDDİALARI : 7464 sayılı Kanun uyarınca (A) grubu seyahat acentaları tüm konutlarda turizm amaçlı kiralama yapabiliyorken bu Kanuna dayanılarak çıkarılan dava konusu Yönetmelik ile bu durumun kısıtlanarak yalnızca yüksek nitelikli konutlara ilişkin kiralama yapabileceğinin düzenlendiği ve bunu yapabilmek için de yüksek nitelikli konut işletmesinin muvafakati şartına bağlandığı, ayrıca yüksek nitelikli konut işletmesinin de herhangi bir muvafakate bağlı olmaksızın kiralama yapabiliyor olmasının da eşitlik ilkesine aykırı olduğu, dava konusu Yönetmelikle yüksek nitelikli olmayan konutlarda A grubu seyahat acentalarının kiralama yapamayacağının düzenlenmesinin dayanağı 7464 sayılı Kanuna aykırı olduğu, dayanak Kanunda yüksek nitelikli konut tanımı bulunmadığı halde bu tanımın Yönetmelikle düzenlenmesinin çalışma alanını hukuka aykırı olarak sınırlandırdığı, dava konusu Yönetmelikte kısa süreli kiralamaların tamamının turizm amaçlı kiralama olarak düzenlemesinin ise davalı idarenin yetkisini aşan bir düzenleme olduğundan hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. DAVALININ SAVUNMASI : Dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 7464 sayılı Kanuna uygun olarak düzenlendiği, anılan Kanunun 3/5.maddesinde tanımlanan A grubu seyahat acentalarının yetkisinin, yüksek nitelikli olsun ya da olmasın, konut tiplerinden bağımsız olarak, sadece adına izin belgesi düzenlenen gerçek veya tüzel kişilerin (kiraya veren) konutunun üçüncü kişilere kiralanmasına dair olduğu, zaten sınırlı olan bu yetkinin Yönetmelikle kısıtlanmadığı, dava konusu Yönetmelikte belirtilen pazarlama işletmesi tanımından bütün seyahat acentalarının pazarlama işletmesi olduğu sonucunun çıkarılamayacağı, seyahat acentası işletme belgesine sahip olunmasının pazarlama işletmesinin alt özelliklerinden bir tanesi olduğu, çok fazla bağımsız bölümün olduğu yüksek nitelikli konutlarda gerçekleştirilecek kısa süreli kiralamalarda Yönetim İşletmesinin muvafakatinin alınmasının işin doğası gereği bir zorunluluk olduğu, bu durumun eşitlik ilkesine veya teşebbüs hürriyetine aykırılık oluşturmadığı belirtilerek dava konusu düzenlemelerin dayanağı Kanuna ve hukuka uygun olduğu savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir. DANIŞTAY SAVCISI : ... DÜŞÜNCESİ : Dava 28.12.2023 tarihli, 32413 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Konutların Turizm Amaçlı Kiralanması Faaliyetlerinin Düzenlenmesine İlişkin Yönetmeliğin 2. maddesindeki “konutların niteliklerine”, 4. maddesinin (ğ) fıkrasındaki “yüksek nitelikli konuttta” ve aynı maddesinin (ı) fıkrasındaki “yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan” ibarelerinin iptali istemiyle açılmıştır. 7464 sayılı Konutların Turizm Amaçlı Kiralanmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesinde, izin belgesi; kiraya verenin konutunu gerçek veya tüzel kişilere en fazla yüz gün süreyle kiralamasına izin verilmesi amacıyla düzenlenen turizm amaçlı kiralama izin belgesi, izin belgesi sahibi; adına izin belgesi düzenlenerek konutu kiraya veren kişi, kiraya veren; konutun mülkiyetine sahip olan veya konutu intifa hakkı ya da üst hakkı tesis edilmek suretiyle tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlanmış, 3. maddesinin 5. fıkrasında, "İzin belgesini alma yükümlülüğü kiraya verene aittir. Kiraya veren haricinde turizm amaçlı kiralama faaliyetinin yürütülmesi halinde bu kiralamalar, münhasıran 14/9/1972 tarihli ve 1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyahat Acentaları Birliği Kanunu uyarınca belgelendirilmiş (A) grubu seyahat acentaları aracılığıyla yapılabilir." hükmü, 8. fıkrasında, "Turizm amaçlı kiralama izin belgesi verilen konutlar hakkında 26/6/1973 tarihli ve 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu hükümleri uygulanır. 1774 sayılı Kanun kapsamında bildirim yükümlülüğü konusunda izin belgesi sahibi sorumlu kişi kabul edilir." hükmü, 10. fıkrasında, 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 28 inci maddesi uyarınca düzenlenen yönetim planında kısa süreli kiralama faaliyetine izin verildiğine dair hüküm bulunan; resepsiyon, güvenlik ve günlük temizlik servisi mekânlarının bulunduğu; sağlık hizmetleri, kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetlerin verilebildiği birden fazla bağımsız bölümü ihtiva eden yüksek nitelikli konutlara, üçüncü ve dördüncü fıkralardaki şartlar aranmaksızın izin belgesi düzenlenebilir. Yüksek nitelikli konutların kiralama faaliyetleri konut işletmesi eliyle de yapılabilir. Bu durumda izin belgesi konut işletmesini yapan şirket adına düzenlenir. Bu şekilde yapılan kiralama faaliyeti, yedinci fıkranın kapsamı dışındadır." hükmü yer almıştır. Kanun'un 4. maddesinde de Kanun'daki hükümlere uyulmaması halinde uygulanacak idari yaptırımlar düzenlenmiştir. 1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyehat Acentaları Birliği Kanunun 1. maddesinde, seyahat acentası; kâr amacı ile turistlere turizm ile ilgili bilgiler vermeye, paket turları ve turları oluşturmaya, turizm amaçlı konaklama, ulaştırma, gezi, spor ve eğlence hizmetlerini görmeye yetkili olan, oluşturduğu ürünü kendi veya diğer seyahat acentaları vasıtası ile pazarlayabilen ticarî kuruluş olarak tanımlanmıştır. Dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde, "Bu Yönetmelik; konutların yerli veya yabancı kişilere tek seferde yüz gün veya yüz günden daha kısa süreyle turizm amaçlı kiralanmasına, izin belgesi başvurularında uygulanacak işlemlere, konutların niteliklerine, izin belgesi sahiplerinin uymak zorunda oldukları hükümlere ve kullanıcı ile izin belgesi sahibinin karşılıklı hak ve yükümlülüklerine ilişkin hükümleri kapsar." kuralı yer almış, 4. maddesinde, izin belgesinin; kiraya verenin konutunu gerçek veya tüzel kişilere tek seferde yüz gün veya yüz günden daha kısa süreyle kiralamasına izin verilmesi amacıyla düzenlenen turizm amaçlı kiralama izin belgesi, izin belgesi sahibinin; adına izin belgesi düzenlenerek konutu kiraya veren kişi, kiraya veren; konutun mülkiyetine sahip olan veya konutu intifa hakkı ya da üst hakkı tesis edilmek suretiyle tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişi, konutun; tapu sicilinde konut amaçlı kayıtlı olan veya üzerinde konut amaçlı kat irtifakı ya da kat mülkiyeti bulunan her türlü bağımsız bölüm olduğu belirtilmiş, anılan maddenin (ğ) bendinde, konut işletmesi; yüksek nitelikli konutta, adına belge düzenlenebilecek yönetim işletmesi ya da pazarlama işletmesi, (ı) bendinde, pazarlama işletmesi; kiraya veren ve yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan bağımsız bölümlerin tamamını ya da bir kısmını pazarlama yetkisi bulunan ve seyahat acentası işletme belgesine sahip ticari işletme, (k) bendinde, yönetim işletmesi; yüksek nitelikli konutta, yönetim planında verilen yetkiye dayanılarak, resepsiyon, güvenlik ve temizlik hizmetlerine ilave olarak kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetleri sunan veya sunulmasını sağlayan ticari işletme, yüksek nitelikli konut (rezidans); 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde tanımlanan ve aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen yerlerde yapılabilen, en az konut şartlarını sağlayan; resepsiyon, güvenlik ve günlük temizlik servisi mekânlarının bulunduğu, sağlık hizmetleri, kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetlerin en az ikisinin verilebildiği birden fazla bağımsız bölümü ihtiva eden konut binaları olarak tanımlanmıştır. Davacı, (A) grubu seyahat belgesine sahip acente olarak 7464 sayılı Kanun uyarınca konutlarda turizm amaçlı kiralama yapabilmesinin önünde bir engel bulunmadığı, Kanun'a aykırı olarak, dava konusu Yönetmelik ile yalnızca yüksek nitelikli konutlarda 7464 sayılı Kanuna göre turizm amaçlı kiralama yapılabileceklerinin kurala bağlanmış olduğu, seyahat acentelerine pazarlama işletmesi tanımı altında yer verildiği ve yüksek nitelikli konutlarda ayrıca yönetim işlenmesinin muvafakatinin arandığı, yüksek nitelikli konutlara ve işletmelerine üstünlük sağlandığını ileri sürmektedir. 7464 sayılı Kanunda, izin belgesi alınmadan turizm amaçlı kiralama yapılamayacağı, izin belgesinin kiraya verenin konutunu gerçek veya tüzel kişilere en fazla yüz gün süreyle kiralamasına izin verilmesi amacıyla düzenlenen turizm amaçlı kiralama izin belgesi olduğu ve izin belgesini alma yükümlülüğünün kiraya verene ait bulunduğu hükme bağlandıktan sonra 1618 sayılı Kanunda, seyahat acentesinin turizm amaçlı konaklama hizmetlerini görmeye yetkili olan, oluşturduğu ürünü pazarlayabilen ticari kuruluş olduğu hükmü ile bağlantılı olarak konutun mülkiyetine sahip olan veya konutu intifa hakkı ya da üst hakkı tesis edilmek suretiyle tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişinin (kiraya verenin) dışında, turizm amaçlı kiralama faaliyetinin yürütülmesine ilişkin kiralamaların, münhasıran (A) grubu seyahat acentaları aracılığıyla yapılabileceği düzenlenmiş, devamı maddelerinde de Kanun'da belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde izin belgesi alana uygulanacak yaptırımlara yer verilmiştir. Bu durumda (A) grubu seyahat acentelerinin muvafakat alınmak suretiyle kiraya verme yetkisi olan kişi yerine izin belgesi alarak turizm amaçlı kiralama faaliyetini yürütebileceği ve bu faaliyeti yürütürken izin belgesi sahibi olarak 1774 sayılı Kanun kapsamında bildirim yapılması yükümlülüğü gibi 7464 sayılı Kanunda belirtilen sorumlulukları yerine getirmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Yine 7464 sayılı Kanunda, yüksek nitelikli konutların turizm amaçlı kiralanmasının, kat mülkiyeti sahipleri dışında konut işletmesi tarafından da yapılabileceği hükme bağlanmıştır. Bu durumda konut işletmelerinin anılan Kanun uyarınca turizm amaçlı kiralama yapabilmesi mümkün olduğu gibi muvafakat vererek bu faaliyetin bir acente aracılığı ile yapılmasını da isteyebilecekleri anlaşılmaktadır. Yönetmelikte Kanun'da geçen konut işletmesi tanımlanarak konut işletmesinin adına belge düzenlenebilecek yönetim işletmesi ya da pazarlama işletmesi olduğu, yönetim işletmesinin ise yönetim planında verilen yetkiye dayanılarak, resepsiyon, güvenlik ve temizlik hizmetlerine ilave olarak kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetleri sunan veya sunulmasını sağlayan ticari işletme olduğu belirtilmiştir. Pazarlama işletmesinin de kiraya veren ve yönetim işletmesi muvafakati ile bağımsız bölümlerin tamamını ya da bir kısmını pazarlama yetkisi bulunan ve seyahat acentası işletme belgesine sahip ticari işletme olduğu belirtilmiştir. Anılan kurallardan yönetim işletmesinin bir konut işletmesi olduğu, yüksek nitelikli konutlarda yerine getirilmesi gereken hizmetleri kendisi yerine getirebileceği gibi bir pazarlama şirketine yetki vererek bu hizmetlerin yerine getirilmesini isteyebileceği, öte yandan bir konut işletmecisi olarak yüksek nitelikli konutta 7464 sayılı Kanun uyarınca turizm amaçlı kiralama yapabileceği, yine bu işin yapılması faaliyetini (A) grubu seyahat acentelerine devredebileceği, yüksek nitelikteki konutlara ilişkin hizmetlerin bir pazarlama şirketi tarafından yerine getirilmesi konusunda ayrı bir irade de ortaya koymuş ise (A) grubu seyahat acentesinin anılan pazarlama şirketinin muvafakatini alması gerektiği, ayrıca yönetim işletmesinin, yüksek nitelikteki konutlarda yerine getirilmesi gereken hizmetler ile turizm amaçla kiralama faaliyetlerine ilişkin işlerin birlikte yapılması için (A) grubu seyahat acentesi belgesi olan bir pazarlama şirketiyle de anlaşabileceğinin düzenlendiği görülmektedir. Bu durumda kanun ve Yönetmelik maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden, (A) grubu seyahat acentelerinin, yüksek nitelikli olan ve olmayan konutlarda muvafakat alarak 7464 sayılı Kanun kapsamında turizm faaliyetinde bulunmasının önünde bir engel olmadığı, yüksek nitelikli konutlarda konut işleticisi olarak yetkili olan yönetim işletmesinin, 7464 sayılı Kanun uyarınca yapılacak turizm faaliyetinin seyehat acenteleri aracılığı ile yapılmasını istemesi halinde seyahat acentesinin zaten yönetim işletmesinin onayını almış olacağı, yönetim işletmesinin yüksek nitelikteki konutlarda yerine getirilmesi gereken hizmetleri başka bir şirkete devretmesi durumunda anılan şirketten (pazarlama şirketinden) de muvafakat almasının hizmetin yerine getirilmesi açısından gerekli olduğu, yönetim işletmesinin, kiralama ve diğer hizmetlerin görülmesi faaliyetlerini (A) grubu seyahat acentesi belgesi olan tek bir şirketten de isteyebileceği, Yönetmelik kurallarında üst norm olan kanunlara aykırılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ : 28/12/2023 tarih ve 32413 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Konutların Turizm Amaçlı Kiralanması Faaliyetlerinin Düzenlenmesine İlişkin Yönetmelik yayımlanmıştır. Bakılan dava, anılan Yönetmeliğin 2. maddesinde yer alan “konutların niteliklerine”, 4/1. maddesinin (ğ) bendinde yer alan “yüksek nitelikli konutta” ve aynı maddenin (ı) bendinde yer alan “yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan” ibarelerinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla açılmıştır. İNCELEME VE GEREKÇE : İlgili Mevzuat : 7464 sayılı Konutların Turizm Amaçlı Kiralanmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesinde; izin belgesi: kiraya verenin konutunu gerçek veya tüzel kişilere en fazla yüz gün süreyle kiralamasına izin verilmesi amacıyla düzenlenen turizm amaçlı kiralama izin belgesi olarak, izin belgesi sahibi: adına izin belgesi düzenlenerek konutu kiraya veren kişi, kiraya veren: konutun mülkiyetine sahip olan veya konutu intifa hakkı ya da üst hakkı tesis edilmek suretiyle tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişi olarak, Turizm amaçlı kiralama: Konutların kullanıcılara en fazla yüz gün süreyle her türlü amaçla kiralanması olarak tanımlanmış, aynı Kanunun 3. maddesinin 5. fıkrasında; "İzin belgesini alma yükümlülüğü kiraya verene aittir. Kiraya veren haricinde turizm amaçlı kiralama faaliyetinin yürütülmesi halinde bu kiralamalar, münhasıran 14/9/1972 tarihli ve 1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyahat Acentaları Birliği Kanunu uyarınca belgelendirilmiş (A) grubu seyahat acentaları aracılığıyla yapılabilir." hükmü, 8. fıkrasında, "Turizm amaçlı kiralama izin belgesi verilen konutlar hakkında 26/6/1973 tarihli ve 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu hükümleri uygulanır. 1774 sayılı Kanun kapsamında bildirim yükümlülüğü konusunda izin belgesi sahibi sorumlu kişi kabul edilir." hükmü, 10. fıkrasında, 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 28 inci maddesi uyarınca düzenlenen yönetim planında kısa süreli kiralama faaliyetine izin verildiğine dair hüküm bulunan; resepsiyon, güvenlik ve günlük temizlik servisi mekânlarının bulunduğu; sağlık hizmetleri, kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetlerin verilebildiği birden fazla bağımsız bölümü ihtiva eden yüksek nitelikli konutlara, üçüncü ve dördüncü fıkralardaki şartlar aranmaksızın izin belgesi düzenlenebilir. Yüksek nitelikli konutların kiralama faaliyetleri konut işletmesi eliyle de yapılabilir. Bu durumda izin belgesi konut işletmesini yapan şirket adına düzenlenir. Bu şekilde yapılan kiralama faaliyeti, yedinci fıkranın kapsamı dışındadır." hükmü yer almıştır. Anılan Kanun'un 4. maddesinde ise; Kanun'daki hükümlere uyulmaması halinde uygulanacak idari yaptırımlar düzenlenmiştir. 1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyehat Acentaları Birliği Kanunun 1. maddesinde, seyahat acentası; kâr amacı ile turistlere turizm ile ilgili bilgiler vermeye, paket turları ve turları oluşturmaya, turizm amaçlı konaklama, ulaştırma, gezi, spor ve eğlence hizmetlerini görmeye yetkili olan, oluşturduğu ürünü kendi veya diğer seyahat acentaları vasıtası ile pazarlayabilen ticarî kuruluş olarak tanımlanmıştır. Dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde, "Bu Yönetmelik; konutların yerli veya yabancı kişilere tek seferde yüz gün veya yüz günden daha kısa süreyle turizm amaçlı kiralanmasına, izin belgesi başvurularında uygulanacak işlemlere, konutların niteliklerine, izin belgesi sahiplerinin uymak zorunda oldukları hükümlere ve kullanıcı ile izin belgesi sahibinin karşılıklı hak ve yükümlülüklerine ilişkin hükümleri kapsar." kuralı yer almış, 4. maddesinde, izin belgesinin; kiraya verenin konutunu gerçek veya tüzel kişilere tek seferde yüz gün veya yüz günden daha kısa süreyle kiralamasına izin verilmesi amacıyla düzenlenen turizm amaçlı kiralama izin belgesi, izin belgesi sahibinin; adına izin belgesi düzenlenerek konutu kiraya veren kişi, kiraya veren; konutun mülkiyetine sahip olan veya konutu intifa hakkı ya da üst hakkı tesis edilmek suretiyle tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişi, konutun; tapu sicilinde konut amaçlı kayıtlı olan veya üzerinde konut amaçlı kat irtifakı ya da kat mülkiyeti bulunan her türlü bağımsız bölüm olduğu belirtilmiş, anılan maddenin (ğ) bendinde, konut işletmesi; yüksek nitelikli konutta, adına belge düzenlenebilecek yönetim işletmesi ya da pazarlama işletmesi, (ı) bendinde, pazarlama işletmesi; kiraya veren ve yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan bağımsız bölümlerin tamamını ya da bir kısmını pazarlama yetkisi bulunan ve seyahat acentası işletme belgesine sahip ticari işletme, (k) bendinde, yönetim işletmesi; yüksek nitelikli konutta, yönetim planında verilen yetkiye dayanılarak, resepsiyon, güvenlik ve temizlik hizmetlerine ilave olarak kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetleri sunan veya sunulmasını sağlayan ticari işletme, (l) bendinde, yüksek nitelikli konut (rezidans); 3/7/2017 tarihli ve 30113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde tanımlanan ve aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen yerlerde yapılabilen, en az konut şartlarını sağlayan; resepsiyon, güvenlik ve günlük temizlik servisi mekânlarının bulunduğu, sağlık hizmetleri, kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetlerin en az ikisinin verilebildiği birden fazla bağımsız bölümü ihtiva eden konut binaları olarak tanımlanmıştır. Dava Konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde yer alan “konutların niteliklerine” ibaresinin incelenmesi: Davacı tarafından; 7464 sayılı Kanunun 3/5.maddesinde (A) grubu seyahat acentelerinin turizm amaçlı kiralama yapabileceği düzenlenmiş olup, kiralanacak yerin niteliği belirtilmediği halde dava konusu Yönetmelikle "konutların niteliğine" ilişkin düzenleme yapılmasının idarenin yetkisini aşarak Kanun ile verilen hakkın Yönetmelikle sınırlandırılması sonucunu doğurduğundan hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından; 7464 sayılı Kanunun 3/5.maddesinde tanımlanan (A) grubu seyahat acentalarının yetkisinin, yüksek nitelikli olsun ya da olmasın, konut tiplerinden bağımsız olarak, sadece adına izin belgesi düzenlenen gerçek veya tüzel kişilerin (kiraya veren) konutunun üçüncü kişilere kiralanmasına dair olduğu, zaten sınırlı olan bu yetkinin Yönetmelikle kısıtlanmadığı savunulmaktadır. 7464 sayılı Kanunun 6.maddesinin 2.fıkrasında; "Bu Kanunun uygulanması sırasında doğacak tereddütleri ve uygulamaya ilişkin aksaklıkları gidermeye, uygulama birliğini sağlayacak gerekli düzenlemeleri yapmaya, bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Bakanlık yetkilidir." hükmüne yer verildiği, bu hüküm uyarınca dava konusu düzenlemeleri içeren Yönetmeliğin yayımlandığı, bu Yönetmeliğin kapsamını ortaya koymak amacıyla 2. maddesinde "Bu Yönetmelik, ... konutların niteliklerine, ... ilişkin hükümleri kapsar." düzenlemesine yer verildiği, konutun ise, hem Kanun hem de Yönetmelikte " Tapu sicilinde konut amaçlı kayıtlı olan veya üzerinde konut amaçlı kat irtifakı ya da kat mülkiyeti buluna her türlü bağımsız bölümü ifade eder." şeklinde tanımlandığı, anılan Yönetmeliğin 4/1-(ğ) ve (ı) bentlerinde geçen "yüksek nitelikli konut" ibaresinden ise; resepsiyon, güvenlik ve günlük temizlik servisi mekanlarının bulunduğu; sağlık hizmetleri, kuru temizleme, çamaşırhane, taşıma, yemek ve alışveriş servisi hizmetleri ile spor salonu ve yüzme havuzu gibi hizmetlerin verilebildiği, birden fazla bağımsız bölümü ihtiva eden konutların anlaşılması gerektiğinin 7464 sayılı Kanunun 3/10.maddesindeki kuralda belirtildiği görülmektedir. Bu durumda, yukarıda belirtilen düzenlemeler ve tarafların beyanlarının birlikte değerlendirilmesi sonucunda konut tanımının ve yüksek nitelikli konut nitelendirmesinin 7464 sayılı Kanun'da da yer aldığı dikkate alındığında, uygulamada karşılaşılan konut türlerinin diğer bir ifadeyle kiralanacak yerlerin niteliklerine ilişkin düzenlemelerin Kanunda ayrıntılı olarak belirtilmesi yerine davalı idare tarafından Yönetmelikle düzenlenmesinde dayanağı Kanuna ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Dava Konusu Yönetmeliğin 4. maddesinin 1.fıkrasının (ğ) bendinde yer alan “yüksek nitelikli konutta” ibaresi ile (ı) bendinde yer alan "yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan" ibarelerinin incelenmesi: Davacı tarafından, dayanak 7464 sayılı Kanunun 3/5.maddesinde yer alan kuralda; (A) grubu seyahat acentelerinin her türlü konutta ve muvafakat aranmaksızın turizm amaçlı kiralama yapabileceğine yer verildiği halde dava konusu ibareler ile yalnızca yüksek nitelikli konutta ve muvafakat şartı ile kiralama yapabileceğinin düzenlenmesinin aynı işi yapan yönetim işletmesine üstünlük tanınması ve çalışma hürriyetinin üçüncü kişilerin takdirine bırakılması anlamına geldiği, bu durumun normlar hiyerarşisine, Kanuna ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından ise; yüksek nitelikli olmayan konutların izin belgesiyle tapu sahibi adına (A) grubu seyahat acentaları tarafından kısa süreli kiraya verilmesinde bir kısıtlama olmadığı, çok fazla bağımsız bölümün olduğu yüksek nitelikli konutlarda gerçekleştirilecek kısa süreli kiralamalarda Yönetim İşletmesinin muvafakatinin alınmasının işin doğası gereği bir zorunluluk olduğu, bu durumun eşitlik ilkesine veya teşebbüs hürriyetine aykırılık oluşturmadığı savunulmaktadır. Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri, davacının iddiaları ve davalının savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; yüz gün veya yüz günden daha kısa süreyle turizm amaçlı kiralamalarda 7464 sayılı Kanunun 3.maddesinde; izin belgesi sahipliği yönünden konut ve yüksek nitelikli konut ayrımı yapıldığı, buna göre konutlar için; konutu kiraya veren kişi adına izin belgesi düzenlenmiş olmasının gerektiği, izin belgesine konu konut, bir binanın bağımsız bölümü ise; turizm amaçlı kiralama faaliyeti yürütülmesinin uygun görüldüğüne ilişkin bağımsız bölümün bulunduğu binanın tüm kat maliklerinin oy birliği ile aldığı kararın zorunlu olduğu; kiraya veren kişinin asıl olarak konutun maliki veya üst/intifa hakkı sahibi olup tasarrufunda bulunduran gerçek/tüzel kişi olabileceği, bu durumun tek istisnasının ise; 7464 sayılı Kanunun 3/5.maddesinde belirtilen (A) grubu seyahat acentaları olduğu, bu acentenin de izin belgesi sahibi olan kiraya verenin (malik yada üst/intifa hakkı sahibi) mülkiyet hakkının doğal sonucu olarak onun bilgisi ve onayı dahilinde kiralama yapabileceği, yüksek nitelikli konutlar için ise; 7464 sayılı Kanunun 3/10. maddesinde belirtildiği üzere; bu tür konutların kiralama faaliyetlerinin konut işletmesi eliyle de yapılabileceği, bu durumda izin belgesinin konut işletmesini yapan şirket adına düzenleneceğinin kurala bağlandığı, dava konusu Yönetmelikte konut işletmesinin; yüksek nitelikli konutta adına belge düzenlenebilecek yönetim işletmesi ya da pazarlama işletmesini, pazarlama işletmesinin ise; kiraya veren ve yönetim işletmesi muvafakati ile yüksek nitelikli konutta bulunan bağımsız bölümleri pazarlama yetkisi bulunan ve seyahat acentası işletme belgesine sahip ticari işletmeyi ifade ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, (A) grubu seyahat acentası olarak faaliyet yürüten işletmelerin konutlar için; izin belgesi sahibi kiraya veren (malik veya üst/intifa hakkı sahibi) adına turizm amaçlı kiralama işini yapmalarında herhangi bir kısıtlamanın söz konusu olmadığı, yüksek nitelikli konutlar için ise; pazarlama işletmesi olarak kiraya veren ve yönetim işletmesinin muvafakatini aldıktan sonra konut işletmesi sıfatıyla izin belgesi alıp turizm amaçlı kısa süreli kiralama yapabilmesinin önünde bir engel bulunmadığı, yukarıda belirtildiği üzere herhangi bir bağımsız bölümün izin belgesine konu olması halinde bulunduğu binanın bütün maliklerinin onayı aranırken, yüksek nitelikli konutun bakım, onarım, güvenlik, mali işler gibi birçok sorumluluğunu üstlenen yönetim işletmesinin davaya konu düzenlemeyle muvafakatinin aranıyor olması şartının kamu yararına ve dayanağı Kanuna uygun olduğu sonucuna varıldığından, dava konusu düzenlemelerde normlar hiyerarşisine ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. DAVANIN REDDİNE, 2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine, 5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen otuz (30) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, 16/12/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. </body></html>